mahdi

امروز سالروز تولد توست ومن هدیه ای برایت نخریدم.قطعا انچه خریدنی است لایق تونیست.شادبودن رابرایت هدیه میفرستمتادر هرلحظه از شادیهایت مرانیز یاد کنی ووجمله دوستت دارم رافقط لایق تومیدانم تولدت مبارک

خواستن
 
مرا مي خواستي تا شاعري را بيني روز و شب ديوانه خويش
مرا خواستي تا در همه شب ز هر كس بشنوي افسانه خويش
مرا مي خواستي تا از دل من بر انگيزي نواي بي نوايي
به افسونها دهي هر دم فريبم به دل سختي كني بر من خدايي
مرا مي خواستي تا در غزلها تو را زيبا تر از مهتاب گوي�
تنم را در ميان چشمه نور شبان گاهان مهتابي بشويم
مرا مي خواستي تا پيش مردم ترا الهام بخش خويش خوانم
ببال نغمه هاي اسماني به بام آسمانهايت نشانم
مرا خواستي تا از سر ناز ببيني پيش پايت زاريم را
بخواني هر زمان در دفتر من غم شب تا سحر بيداريم را
مرا خواستي اما چه حاصل ، برايت هر چه كردم باز كم بود
مرا روزي رها كردي در اين شهر كه اين قطعه دل درياي من بود
تو را مي خواستم تا در جواني نميرم از غم بي همزباني
غم بي همزباني سوخت جانم چه مي خواهي دگر زين زندگاني

بازهم روز معلم امد/بازهم شیطنت شاگردان/باز.همدردی این بیدردان/ که معلم جای در روضه ی رضوان دارد که معلم جای در قله ایمان دارد/و یکی نیست بپرسد ایاسفره اش نان دارد?غم یک لانه ارزان دارد؟ترس از دکتر و درمان دارد؟گرچه نان ارزان نیست غم ما از نیست/غم مافاتحه ایست که سیاست مردان بر سر حرمتشان میخوانند/و چنین کوچکشان میدانند/روز مرگ هنر و علم و شرف چه مبارک روزی است تسلیت میگویم/////تقدیم ب همه ی معلمان ایران عزیز

شنيدستم كه مجنون دل افكار
 
چو شد از مردن ليلي خبر دار
 
گريبان چاك داد با اه و افغان
 
بشد بر تربت ليلي شتابان
 
در انجا كودكي ديد ايستاده
 
به هر سوء چشم حيرت را گشوده
 
سراغ قبر ليلي را از او جست
 
همان كودك بخنديد و به او گفت
 
كه اي مجنون ترا گر عشق بودي
 
ز من كي اين تمنا مي نمودي
 
ميان قبرها را جستجو كن
 
ز هر قبري كمي بر دار و بو كن
 
ز هر قبري كه بوي عشق بر خاست
 
يقين دان تربت ليلي همان جاست