peyman

منو از من نرنجون
از این دنیا نترسون
تمام دلخوشی هامو به آغوش تو مدیون�
اگه دلسوخته ای عاشق مثل برگی نسوزون�
منو دریاب که دلتنگ�
مدارا کن که ویرونم...

یکی یکی میرفتیم و کاتب،سرنوشتمان را با خطی زرین مینوشت،نوبت که به ما رسید قلم از قلمدان افتاد و شکست،کاتب با خطی تیره و تار نوشت:اسیر سرنوشت...

اونایی که این اتفاق واسشون افتاده لایکو بزنن:
شب با عشقت قهر میکنی وقتی صبح از خواب بیدار میشی میبینی یه اس داده و نوشته:
سلام تنها بهونه من برای زندگی...آره منم همون دیونه همیشگی...صبح بخیر عشقم...

حاضرم از یه قورباقه دهن گشاد لب بگیرم ولی درس 4واحدیمو بخاطر 25% نیفت�
فقط اونایی که این بلاسرشون اومده حرفمو میفهمن!

وقتی قدر یار دوست را ندانیم...غریبه جفت شش می آورد...

دلسرد�
دلسردم از زمین،از آسمان،از خدا،از خودم،از ستاره،از ماه،از گلهای پژمرده،از غنچه های شقایق،از لبخندهای سرد انسانها و آغوش گرم اشکهایم،باید برم،بوی رفتن می آید،دلم هوای نیستی دارد،نیستی پر از همه چیز است...
دلسردم