تاریخ انتشار : آذر 1392
كوه پرسيد ز رود ** زير اين سقف كبود ** راز ماندن در چيست ؟؟!!!! ** گفت : در رفتن من ** كوه پرسيد : و من ؟؟!!!! ** گفت : ماندن تو !!!! ** بلبلي گفت : و من ؟؟!!!! ** خنده اي كرد و گفت : در غزل خواني تو !!!! ** آه از آن آبادي ** كه در آن كوه روَد ** رود مرداب شود ** و در آن بلبل سر گشته سرش را به گريبان ببرد ** و نخواند ديگر ** من و تو ، بلبل و كوه و روديم ** راز ماندن جز ** در خواندن من ** ماندن تو ، رفتن ياران سفر كرده يمان نيست ، بدان !!!!!!!!!!











.gif)
.gif)