اصـــــلا به روی خـــودم هـــــم نمے آورم که نیـــستی
هـــــر روز صبـــــح
شـــماره ات را مےگـــیر�
زنـــــی می گوید: دســتگــاه مشـــترک ...
حرفــــش را قــطــع مےکن�
صدایـــت چرا انقـــدر عـــوض شـــده عزیـــزم؟
خوبی؟ ســــرما که نخورده ای؟
مے دانی دلـــم چقـــدر بـــرایـــت تنـــگ شـــده است؟
چنـــد ثانیــه ای ســـکوت مے کن�
من هـم خـــوب�
مزاحــمت نمے شو�
اصـــلا به روی خـــودم هـــم نمے آورم کـه نیــســتی !