س
سنجاقک طلايي ۱۳ سال پیش
پیام

نميدونم چراامسال ازروزتولدم تاحالاانقدرپشت سرهم بدميارم.
نميدونم چراهمه تنهام گذاشتن.
روزتولدم که شنيدم يکي ازنزديک ترين دوستام داره ميره خارج،بعدشم که کلي مشگل وگره پيش اومدتوزندگيم،بعدشم که خانوادم به دليلي که نميدونم باهام سردشدن،حالاهم که يکي ديگه ازدوستاي خيلي نزديکم ميخوادبره خارج ازکشور،بخاطرعشقش ميخوادبره......
خداياآخه چراهمه ي عزيزاموازم دورميکني؟!
ميترسم يه اتفاقي بيوفته که ديگه حتي 4جوک هم نتونم بيام.
فانتزيم شده که سرطان بگيرم،آخه اينجوري حداقل دوباره همه باهام مهربون ميشن،اگرم بميرم نميگن به درک ميگن جوون مرگ شد.
اين روزاخييييييلي دلم گرفته،انقدرکه ميخوام مثه ماهي هايي باشم که توسکوت روي آب درازميکشن وديگه نفس نميکشن.
ببخشيدميدونم طولاني شد،معذرت ميخوام اگه خوندن پستم خستتون کرد.....

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.