ديروزکه هجدهم بود تولدش بود،خيلي دلم گرفته بود،آخه نقشه هاداشتم واسه تبريک گفتن بهش.
ميدونم کوچيکترازاينم که بخوام به کسي احساسي پيداکنم ،ولي بدجوربهش وابسته شده بودم،ازهفته ي اول که باهاش دوست شدم توفکراين بودم که هديه ي تولدشوچطوري براش بفرستم،ولي خوشحالم که ديگه نيست خوشحالم که شناختمش ،اصلااوني که فکرميکردم نبود.بيچاره دخترايي که به اون دل ميبندند.حالاکه فکرشوميکنم ميبينم خداچقدردوسم داشته که تونستم اونو بشناسم