'ویــژه عـــلی'
یکـــی از روزایـــه عیـد بــود خونـه ی یکـــی از فامــیلا دعـوت بـودیـم, ماشـین مـا یــه جــا خــالی داشـــت, ماشیــن اونــاهــم پُـر بـود,
اومـد تـو ماشــین ما نشســت اونـم کــنار مــن, یعــنی ایــن طرفــش مـن بـودم اون طــرفـش خـواهرم اینــم وســط,
حرکـت کردیــم, وسـطایه راه گفــت علـی گوشِــتو بـیار جِـلو, مـنم اوردمــو گفتــم جانــم, فکـر کـردم میخــواد چــیزه مهــمی بـگه, بعـد دیــدم نـــــه خانــوم مــااچ تحــویل داده, منــو میــگی تـو اون لحظــه اصـلا یه وضــعی,
۵ میـن گذشــت گفتــم دستــت چــی شــده( بــهونه ) بــعد دســتشو اوردم بــالا سریــع بوسیــدم,بــعد نــگام کــردو سرشـو گذاشــت رو شــونم ,
یــکاری کــردم که اینکــارم بـه اون کــارش در شــــه
لایـــک= آخـــه دیوُونــه مـــن مــاله ایـــن حــرفا نیـــستم کـه بــدون 'طـــو' زنــدگی کـــــنم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(