ر
رویای بر باد رفته ۱۳ سال پیش
پیام

خاطرات امیرطاها تنها جاییه که من با خنده اشک میریزم...
اشک شوق نه...
اشک حسرت...
خوش بحالت امیرطاها
کاش منم یبار
فقط یبار
با صدای عشقم از خواب بیدار میشد...
من عاشق صداش بود�
اما نمیدونم الان سهم کی شده...
عزیز�
بیا خنده های اشک آلودم را ببین...چه غوغایی میکند برای تو این دل...

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.