تنهایی مثه یه درده که انداخته از پا
منو رو دوش می بره تا همونجایی که حرفات
بوی رفتن می داد اینو حسش کرد�
حواست نبود از دهنت اسمش در رفت
همه عکسامو بسوزون تا نمونه یادگاری
بذار عوض شه هوات همه درا رو وا بذاری
حواست نبود وقتی پیشت آروم می شد�
حواست نبود با نبودت داغون می شد�
همین دوست داشتن واسه تو هضمش سخت بود
گفتم همه جوره پاتم سعید حرفش حرف بود
برو زندگیتو با خیال راحت تو سر کن
بیدار نشو با صدای من این عادتو ترک کن
پیش غریبه ها نمی کنم طرفداری تو
هر کی پرسید میگم فقط طرفداری تو
حواست نبود از این به بعد حواستو جمع کن
همه چی بین ما شکست توام شرایطو درک کن...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(