کلامی از شیخ بهایی:
آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست زیرا:
اگر بسیار کار کند میگویند احمق است!
اگر کم کار کند میگویند تنبل است!
اگر بخشش کند میگویند افراط میکند!
اگر جمع گرا باشد میگویند بخیل است!
اگر ساکت و خاموش باشد میگویند لال است!
اگر زبان آوری کند میگویند وراح و پرگوست!
اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند میگویند ریاکار است!
و اگر نکند میگویند کافر است و بی دین!
لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتماد کرد و جز خداوند نباید از کسی ترسید پس آنچه باشید که دوست دارید،
شاد باشید مهم نیست این شادی چگونه قضاوت شود!!!