سرم را روی زانویت گذاشتم
دیگه گریه به من مهلت نمیداد
تو میخواستی که بگریزی هراسان
ولی اشکم به تو فرصت نمیداد
چرا آمدی چرا آمدی آمدی باز بخندی
به روز و روزگار�
برای خنده ی تو دیگه اشکی ندار�
من از پشت بلور اشک دیدم
که میخندی به روز و روزگار�
غرورم را به دست اشک دادم
ولی رفتی تو مغرور از کنار�
.
برای خنده تو (عارف)