شدم یه مرده ی متحرک ....تموم مشکلام تموم شده ...دیگه هیچ مشکلی ندارم ....ولی نمیتونم زندگی کنم نمیتونم خوش باشم
.....نمیدونم چرا اینجوری شده حوصله هیچزیم ندارم
همه درسامم گند زدم .. تنهام خیلی تنها... اخرشم همین تنهایی منو از پا در میاره ...دلم خدا میخواد ...دلم واسه خدا تنگ شده خدایی ک همیشه دستمو گرفت . نمیدونم چرا با اینکه دلم براش تنگ شد بازم سراغش نمیرم ....هیچ انگیزه ای ندارم هیچ امیدی ندارم ......دارم نابود میشم.....نابود

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(