آغا میدونم این خاطره خنده دار نیست ولی یه لبخند تلخم که شده رو لب خیلیا میندازه .........
(خاطره داییم) واسه خودم خیلی ارزشمنده خیلییییییییی
داییم میگفت :
ما یه معلمی داشتیم خیلی با مرام بود و سر کلاس درس مردونگی میداد یه بار که داشت صحبت میکرد در مورد این که همه چی به ظاهر نی وقتی حرفش تموم شد ما شروع کردیم به دست زدن ولی معلممون گف : بچه ها این دستو بزنین به افتخاره پســـــری کــــه تیپش بــه روزه…
ولـــی…
غیرتش مال زمان بهـــــروزه…
یا علـــــی… درسته من دهه هشتادیم ولی.......
خداییش درس زندگیمو تو فور جوک یاد میگیرم با کاربرای با مرامش (داش کامران . داش عباس . داش حامد . داش محمد رضا. آجی peransese 4jok عاشقتونم فدایی دارین)

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(