بـــرای داداش حـــامدم
داداشـی داشـتم واسـه بــرگـشت عـشـقت فـانـتزی مـینوشـتم .مـیخـواسـتم وقـتـی خـونـدیش از خـنـده چـشـات پـر اشـک بـشـه . مـیخـواستم خـاص تـرین تـبریک رو بـهت بـگم . ولـی هــــــــــه...
گـریـه کـن داداشـی ... گـریـه کـن سـبـک بـشـی ... گـریـه کـن کـه ایـن اشـکا اگـه نـریـزه مـیشه کـینــــــــه ... مـیـشـه نـفـرت و قـلـب پـاکـتو سـنـگ مـیـکنه
ولـی داداشـم اشـکاتو کـه ریـخـتی یـادت بـاشـه بـه خـاطـر اونـی کـه رفـت اونـایی کـه هـسـتن رو نـرنـجـون ...
بـه خـاطر اونـی کـه بـد بـود بـقـیه رو هـم بـد نـبـین ...
بـه خـاطـر ایـن کـه بـد دیـدی بـد نـکن...
داداشـم دو راه داری یـا گـوشـه گـیر شـی بـه خـودت و خـانـوادت بـد کـنی و طـرف بـهـت بـخـنده یـا اوجـش دلـش بـرات بسـوزه کـه بـی اون هـیچی نـیسـتی یـا پـاشـی و نـشـون بـدی اون بـاخـت کـه کـسی رو از دسـت داد کـه خـیـلی دوسش داشـت نـه تـو کـه از شـر کـسی راح‍ـت شـدی کـه دوسـت نـداشت
پــاشـــو داداشیـــــــــــــــــــ. پـاشـو گـل پـسـر . از فــردا هــمه بـچـه هـا مـنـتظر پـسـتای خـنده دارتـیم
حــامـد پـاشو بـهـش نـشون بـده کـی رو از دسـت داد . منتـظرتما
خـانـواده 4جـوک لطـفا واسـه آرامـش دل داداش حـامد دعـا کـنید .
یـا عـلی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(