سلام به همه ی بچه های پاتوق تنهایی.
من تقریبا میشه گفت دوساله که دارم پستای شمارو تو 4جوک میخونم ولی عضو نشده
بودم. راستش هرشب برای همتووون دعا میکنم.وقتی میبینم یکی از شماها مشکلتون
حل شده(مثه آجی رز سفید)خیییلی خوشحال میشدم جوری که اشک شوق
میریختم.امیدوارم منو به عنوان کوچیکترین عضو پاتوق و آبجی ته تغاریتون تو جمع خودتون
بپذیرین.
اول بسم الله خودمو معرفی کنم دیگه.
از کرج-محمد شهر
متولد 18شهریور 1380

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(