خ
خانم میم ۱۲ سال پیش
پیام

تو جامعه ای که سرت رو برگردونی طرف عشقیت رفته با یکی دیگه خیلی طبیعیه که هر کس 3 نفر رو تو آب نمک بذاره تا تنها نمونه. مطمئن باشید نود در صد از اونایی که این کار رو میکنن اگر مطمئن بودند که طرف ولشون نمیکنه، این کارو نمیکردن، مجبورن واسه ترس از تنهایی زاپاس نگه دارند،
پارتی رفتن، دور همی ها، اکیپ بیرون رفتنا، اگه منو قبول دارید تهش هیچی نیست. ظاهرن از بیرون به نظر خوشحال میان ولی زندگیشون همینجا میمونه، از این چیزا جدا بشید و ببینید زندگی جاهای دیگه جریان داره، پیشرفت کنید، عشق هم به موقع خودش میاد تو زندگیتون، تو اینترنت و مهمونی و خیابون دنبال زن/مرد زندگی نباشید، مگه میشه تو برکه دنبال نهنگ گشت؟
بنا براین، عمویی های عزیزم. بیاین رک باشیم، یا خربزه نخورید ( تو این راه وارد نشید) و یا پای لرزش هم بشینید، (تنهایی، خیانت و ...) نمیشه که هم خدا رو بخواین هم خرما رو)
بعد به درجه ای از عرفان میرسید که وقتی با چارتا رفیق همجنستون نشستید حکم بازی میکنید از صدتا مهمونی لذتش بیشتره.
نکنید، فردا چسناله هاتونو ما مجبوریم گوش کنیم.
دوس پسر و دوس دختر داشتن تو ایران با اروپا فرق میکنه، اسمش یه چیز دیگه س. اگه تو ایران وارد این دنیا میشید، احساس و عواطف و انسانیتتون رو ببُرید بذارید لب طاقچه.
تو دنیای پسر/دختر بازی باید بیرحم بود، ابزارش اینه، مثل مایو برای شنا، اگر شما مثل من ادم احساساتی هستید تو این راه نرید، و بذارید اونایی که رفتن اون درِ اینو بماله، اینم درِ اونو، اونی که درِ اینو مالید فکر کنه خودش زرنگه در حالیکه نمیدونه اونم درشو مالیده، و شما تخمه بخورید و فوتبالتون رو تماشا کنید.
حضرت مسیح میگه بگذار مُرده ها را مُرده ها خاک کنند.
منبع: وراجی های ذهن عمو نوید 3>

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.