ب یاد خواهر�
دیدار اولیمون سورپرایض(خدای سوتی بود عشق من،ولی خودش میگفت غلط املایی هستش)بود،قرار گذاشتیم ک همدیگه رو باز بعد ۳ماه ببینیم ،تو این مدت خیلی بیشتر از قبل بهش وابسته شدم،گفتم بذا این سفر ۵روزه رو برم و بیام ...خیلی شوق و ذوق داشتیم اونقدی خوشحال بود ک میگفت دریام بگو چ لباسی بخرم میخوام ب سلیقه تو لباس بخرم منم میگفتم با لباس کارت بیا و از این حرفا...وااای داشتم از کنجکاوی میمردم ک کادو چی گرفت ب زور گفت ی حلقه گرفتم ک اول اسم دوتامون روشه...قبل رفتنش ی بحث کوچیک کردیم و با دلخوری رفت سفر اونم فک کرد ک دیگه حتما نمیخوام ببینمش اون چندروزی ک دبی بود لباسایی رو ک خرید فضل و بخشش کرد و کادوی منم گفت گذاشت رو کانکس لب دریا...خدایاااا چقدگریه کردم بعد ک آشتی کردیم زنگ میزد و گریه میکرد ومنم گفتم اون کادو من بود گذاشتیش تو غربت و اومدی انگار منو گذاشتی...بعدها بخشیدمش ولی ای کاش هیچ وقت اون بحث پیش نمیومد و تنهام نمیذاشت... چقدد دوس دارم برگردم ب دو سال و ۱۰ماه و ۱۶روز پیش
-------------------------
داداش خوشگلم...داداش نازم...داداش حامدم دورت بگردم ،مرسی داداشی برام دعاکن،دلم برا خل بازیات تنگ شده گل پسر..
اما دوستای گلم دزیره جان،mary95جان من ک نگفتم شماها گفتید یا اینکه منظورش خاص من بود اونقدی داغونم ک دوس ندارم کسی ازم ناراحت بشه من وقتی اون پستو گذاشتم از همتون معذرت خواهی کردم ...بهتره تمومش کنید خواهش میکنم.
اول شخص غایب صد بار پستتو خوندمو با هر حرفش زار زدم...
داداش مجتبی با پستات خیلی از خاطره هام زنده میشه...
