شَب نور کوچه ساکت مَن قُفل رویِ پازل
تا بوده که بوده بوده یه تیکَّش ک�
زندگی که گوُده گوُده یکیش کمتَر
من امتحانا پس دادم که اعتمادا هست با من بِم اشتباها درس دادن
که اتفاقُ هضم کن�
یاد گرفتم خوب باشم تو بدترین شرایط
بام گرفته خو خدا تو سخت ترین دقایق