کنار اتاق یه گوشه ای تنها نشستم.راستشو بخوای اتفاقی دیدمش اصلا شبیه خودش نبود انگاری یه آدم دیگست.چشاش داد میزد که تو یه عالم دیگست..
یکم مشتاق بودم براش فقط چند ثانیه
بهم نگاه کرد چه آدم جذابیه
یادش رفته چه روزایی شب میکردیم یادش رفته واسه همدیگه تب میکردی�
حالا نمیشناسه منو چقدر دنیا بده واسه فراموشیم دلشو به دریا زده
بیخیالش انگار نبودی اصلا منم مثه خودت چشامو رو همه چی بست�
رگ ثانیه رو زدم حتی بیارم نبودی روزی صد بار مردم وقتی کنارم نبودی
وقتی فقط خاطراتت دور ورت میومد اگه جای من بودی از خودت بدت می اومد...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(