اعتـراف میـکنم کـه ناتـوانم چون شـبا صـدای هق هق مـادرم از درد دنـدون بدنمـو میـلرزونـه و تا صُب اشـک میــریزمـو کـاری ازم برنمیــاد،ناتـوانم که نمیــتونم احـتیاجـات مادرمـو بـراش فراهمـ کُنم،ناتـوانم به هـزاران دلیـل ...با وجود خیلی مشکلات
فقط لبخند و قربون صدقه تحویلمون میده ...
اما افتــــخار میکنم که مـادرم تکـه.. که شغلـش میهـمانـداری مجالسـه، کـه یک تنـه 10ســال 4 تا دختـرش رو به تنـهایی به ثـمر رســوند،که دنـیا و توقـع هاشـو زیـر پا بــه خاطـر مـا لِه کرد ..و هـزاران افــتخار ... انـشالا به زودی بتـونم جــبران کُنم...سلامتــیِ تمـوم فرشـته های بـی همــتامـون و موندگـاری سایــشون بالای ســر ..
و شـادی روح فرشــته هایی که پیـش خُدا هســتــن صلوات ... +

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.