مـا یـه اسـتـاد داریـم کـه بـدجـوری اعـصـابـش تـعـطـیـلـه!
هـروقـت عـصـبـی مـیـشـه بـا اون حـنـجـره طـلـایـیـش دیـوار صـوتـی رو مـیـشـکـونـه. تـا حـالـا سـه بـار سـرکـلـاسـش تـلـفـات دادیـم. ایـنـجـوری کـه:
هـر کـی مـیـره پـا تـابـلـو از فـشـار و اسـتـرس هـنـگ مـیـکـنـه و اگـه دخـتـر بـاشـه ایـک ثـانـیـه ضـعـف مـیـکـنـه مـیـفـتـه زمـیـن.
خـلـاصـه...
جـلـسـه پـیـش مـنـو صـدا زد. مـنـم بـعـد از تـنـظـیـم وصـیـت نـامـه راهـی تـخـتـه کـلـاس شـدم. بـعـدشـم درحـالی کـه تـمـام انـدام هـای حـرکـتـیـم از کـار افـتـاده بـود ، مـونـدم دهـن در حـال جُـمـیـدن اسـتـاد رو نـیـگـا کـردم.
اسـتـاد هـم طـبـق مـعـمـول جـوش آورد و اون حـنـجـره طـلـایـیـش شـروع بـه کـار کـرد:
چـرا هـر کـی مـیـاد ایـنـجـا عـیـن بـز مـیـمـونـه مـنـو نـیـگـا مـیـکـنـه؟ چـرا هـیـچـکـی درسـو حـالـی نـمـیـشـه؟ هــــــــــــان؟
مـنـم کـل جـسـارتـم رو ریـخـتـم تـو حـلـقـم و گـفـتـم:
اســـــــــتـاد! اگـه انـیـشـتـن هـم بـیـاد پـای ایـن تـابـلـو تـبـدیـل بـه مـگـس مـیـشـه ، عـلـتـش هـم سـیـسـتـم عـصـبـی شـمـاسـت نـه درک و فـهـم بـچـه هـا!!!
بـروبـچ هـم کـه خـرکـیـف شـده بـودن یـه کـف قـشـنـگ بـه افـتـخـارم زدن و...
بــــــــــــــــــــــــعـلـه
.
.
.
و ایـنـجـوری اسـتـادمـون هـم کـامـلـا مـنـقـلـب شـد
و کـلـاسـمـون رو بـرای هـمـیـشـه تـرک کـرد...