کلاس سوم بودم یه دوستی داشتم که نسبت به همه چیز نگاه متفاوتی داشت. یه روز معلم امتحان گرفت (یا دینی بود یا تاریخ یادم نمیاد) یه سوال داشت که میگفت:
ضامن اهو کیست؟
بعد این دوست اسکل ما جوابی نوشت که در تاریخ جاودانه شد. نوشت:
قسمتی از بدن اهو است که اگر ان را بکشیم، اهو منفجر میشود
من :×
معلم :|
دوست اسکل من :)

یه جوک خوندم،
میگف: کلاس مجازی و امتحانای حضوری، مثل اینه که بهت کالاف موبایل یاد بدن و بگن برو سوریه بجنگ!

از وقتی که مدرسه ها مجازی شده کابوس شب جمعه ،اتو کردن های لباس ها با ترس ،درس های مونده و لعن و نفرین به خود به خاطر بی عقلی و استراحت تا راس ۱۲ شب جمعه داره به خاطرات میپیونده.
واقعا تاسف باره.

الان بچه ها میان سر امتحان میتینگ میذارن و جواب رو با هم چک میکنن
زمان ما کاغذ لوله میکردیم میذاشتیم تو خودکار بیک می‌بردیم سر جلسه

یه بارم بعد امتحان از اونجایی که گند زده بودم
رفتم پیش معلم چابلوسی کنم بهم نمره بده(بله یک عدد چابلوس هستم، هر چی هم گفتی خودتی =/) ولی متاسفانه با تلاش های بسیار هم راضی نشد.
منم اعصابم خورد شد با صدای بلند بهش گفتم پابو!(به کره‌ای میشه احمقꈍᴗꈍ)
معلممون هم با تعجب گفت یعنی چی؟
منم گفتم به کسایی که خیلی زیبا هستن و نمیشه زیبایی شونو توصیف کرد میگن پابو ⁦;-)⁩
بدبخت خر ذوق شد پونزده رو کرد بیست.
بعد هی بگین این چینی مینا چیه نگاه میکنی! ⁦⁦^_^⁩

معلممون بعد از اینکه امتحان آنلاین گرفته ویس فرستاده که من داشتم شما رو میدیدم که از رو کتاب نگاه می‌کردید
.
.
.
.
مردکه خو شاید من لباس نپوشیده باشم تو باید بیایی منو نگا کنی؟ :((
حالا کار ندارم از کجا و چجوری داشته مارو می‌دیده
البته ناگفته نماند که شب قبل از امتحان ساعت 10 گفته فردا میخام امتحان بگیرم :(((