پریسا

یه ترس و استرسایی هم هست مثلا وقتی که موهای سفید شقیقه پدر مادرتو میبینی! اینجا میفهمی زندگی اصلا شوخی نداره...

پدربزرگ ما یه نصحیت خوبی داشت میگفت اگه جایی رفتید همون اول سفره که نون و ماست رو گذاشتن مشغول خوردن شید، صبر نکنید، شاید غذا همونه...

من حتی به اون سقفیم که تو با اون چشای لعنتیت بهش خیره میشی و میری تو فکر حسودیم میشه
و دستِ خودم نيس...

‏+ چه صنمی باهاش داری؟
- این دنیای تکراری، کنارش تازگی داره...

حواست باشه به کی میگی رفیق
من حاضرم ۲ تا ۵۰ تومنی داشته باش�
تا ۱۰۰ تا ۱ تومنی...

اگه پیش اومده براتون
که روزایی رو پشت سر بذارید
که بعدش به خودتون بگید
اگه فلانی نبود، من از غم میمُردم،
اون فلانی‌ای که شما رو تو روزای کُشنده از غم، زنده نگه داشته رو نگهش دارید برا تمام روزای عمرتون!
اون بزرگترین غنیمتیه که شما تو جنگِ با روزگار به دستش آوردید!
از دستش ندید..

ولى خوشبختى جدن تعریف نداره. یکى با یه دوچرخه خوشبخته، یکى با یه هکتار باغ آلبالو، اون یکى با آدم رویاهاش.
دلت که راضى باشه خوشبختى...

این " فــــــــــکر "
آدم را تــــــــــا به کجــــــــــا
که نمی برد .!
صـــــدایش را در نیاور ..
الان ،
" کــــــــــنار منی " ...

طول موی دختر از کمرش که گذشت کوتاه کردنش به اندازه قطع عضو درد داره..

‏یار اگه یار باشه موقع یار کشی خودش چشمک میزنه که منو انتخاب کن./:

+تا حالا شده هر شب بهش فکر کنی؟
-آره
+بعدش چیکار میکنی؟
-سعی میکنم با خوابیدن بهش فکر نکن�
+اگه به خوابت بیاد چی؟
-مورد حادی هست نمیشه چیزی گفت...

مادرش زولبیا دوست داشت و پدرش بامیه. نیم کیلو بامیه خرید و نیم کیلو زولبیا و رفت خانه.
کلید انداخت ، در را باز کرد و رفت سمت آشپزخانه. وسایل سفره افطار را آماده کرد. همه چیز را سر جایش گذاشت.
زولبیا، بامیه، پنیر، نان، سبزی و گردو. نشست سر سفره. دو قاب عکس را آورد. یکی کنار زولبیا و دیگری کنار بامیه.
قدر باهم بودن را بدانیم...

‏همیشه به جایگاه خودتون تو قلب دیگرون اهمیت بدین و سعی کنین حفظش کنین،مخصوصا تو قلب کسی که دوستتون داره چون بهترین جای دنیاست....

چیکار میکنی ؟
-دارم به اون فکرمیکنم..
خُب این کار ك تکراری شده!!
-کار قشنگ تر از اینم سراغ داری؟؟

یه نامه خودکشی بجا مانده از دهه 1970:
به سمت پل میرم...
اگه تو مسیر فقط یه نفر به من لبخند بزنه نمیپرم..

من خودم به همه میگم، غصه نخور دیوونه، کی دیده شب بمونه؟
ولی خودم یه بار دیدم، شب موند...
شب موند..
شب موند..
هنوزم شبه...

در یک لحظه‌ی شوم یکهو نگاهت به چروک‌های صورت و دست مامانت می‌افته، می‌بینی عزیزترین کست چقد پیر شده و اونجاس که میشکنی بد هم میشکنی...

نمیخوام از هر اَنگشتش یه هنر بباره!
فقط میخوام تویه اَنگشتش حلقمونو ببینم همین :)...

شما رابه خدابس کنیداین
چرتکه انداختن های بی معنا را....!
مگر می توانی دوستش داشته باشی وهوارش نزنی...؟!
می توانی دلتنگش باشی وبی خبرش بگذاری....؟!..

خیال‌پردازی تا یه جایی لذتبخشه، ولی زیاده‌روی باعث میشه به جایی برسی که ترجیح میدی تو ذهنت زندگی کنی تا دنیای واقعی. سقوط ازاینجا شروع میشه...