احسان_باران

شجاعت یعنی بترس
بلرز
اما قدم اول را بردار...
تمام موفقیت های زندگی
پشت همین قدم اول است...

امروز متوجه شدم كه من در آينده زندگى می‌کنم،
همان آینده که سالها پیش نگرانش بودم...
و سالها پیش "متوجه نبودم" که در گذشته زندگی می‌کنم،
همان گذشته که اکنون حسرتش را می‌خورم...

زندگی همون از سرکار برگشتن پدر و نمازهای مادره...

ایراد مملکت ما از اونجای شروع شد که تو دبیرستان همه فک کردن باهوشا میرن ریاضی و تجربی، خنگا میرن انسانی و هنر و فنی. . .

پدر مادرها مثل داوران فوتبال میمونن.
اگه کارشون رو درست انجام بدن اصلا به چشم نمیاد و کسی ازشون تشکر نمیکنه.
ولی فقط کافیه یه اشتباه کنن....

امروز وقتی داشتی بیدار میشدی،
یکی دیگه داشت آخرین نفسشو میکشید....
واسه این روز شکرگزار باش.
هدرش نده ...!

بايزيد بسطامي را گفتند :
اگر در روز رستاخيز خداوند بگويد چه آورده ای چه خواهی گفت ؟
بايزيد گفت :
وقتی فقيری بر كريمی وارد ميشود
به او نميگويند چه آورده ای بلكه ميگويند چه میخواهی؟

اونی ک واقعا بخواد بره
یهو و بی سر و صدا میره.
وقتی کسی قبل از رفتن ازش حرف میزنه، میخواد یکی دلیل موندن بهش بده...

با آدماي بي حوصله زياد بحث نكنيد..
آخرش بهت ميگن، باشه فقط تو خوبي..
ولي جوري از چشمشون ميفتي كه ديگه بلند شدني در كار نيست...

آدما آرزو به آرزو، رویا به رویا پیر می شن؛ ..
نه ثانیه به ثانیه، سال به سال

بیراهه ها به مقصد خود ساده می رسند
اما مسیر جاده به بن بست می رود...
افشین‌یدالهی

سخت تر از کار توی معدن دادن خبر
بابا برای نان جان داد به خانوادشه...

‏برای دیدنم اگر می آیی
‏با خودت
‏هیچ نیاور ...
‏
‏هست تویی
‏نیست تویی

کنترل یک کلاس برای 45 دقیقه به انرژی معادل انرژی لازم برای ده کیلومتر راه رفتن نیاز دارد...
این بدین معنی است که یک معلم روزانه 50 تا 60 کیلومتر راه می رود...
هرمعلم میلیون ها کیلومتر راه می رود تا دانش آموزان را به مقصد برساند بدون آن که خسته شود
با یک لبخند بر لب و اشتیاق در دل...
بابای خوبم قهرمان زندگیم روزت مبارک...

بچه که بودیم " هرکاری دلت میخواد بکن" خیلی خوشحالمون میکرد
ولی الان نه
میدونیم این یعنی دیگه برام مهم نیستی...

‏وقتی سرکار رفتی و دلت نیومد پولاتو خرج کنی تازه میفهمی بابات چه دل مهربونی داره...

آدما بخاطر ترس از قضاوت شدن شتابان به سراغ قضاوت کردن دیگران میرن...

در تنهایی و بی تفاوتی آدمها احساس های بزرگی بوده که یه روزی خاکش کردن...

کاش از بچگی یادمون نمیدادن که ؛
_دوسم داری؟
+اره
_چنتا؟
کاش بلد نمیشدیم که دوس داشتنمون انداره داشته باشه .‌‌.. کاش احساس ، متر و وزن و قاعده نداشت ...

اگه کسی دارین که تو این روزگار مزخرف زنگ میزنه و فقط حالتون میپرسه
شما خیلی خوشبختید
قدرشو بدونید...