*سنت فاطمه(س)*
چقدر زیباست وقتی من میتوانم از پارچه ی عزای مادرم تاج بندگی بسازم....
چقدر لذت دارد این غرورم که وجودم را پوشانده...
کاش میتوانستم جرعه ای ازاین زلالِ وجودم را به آن هایی که مرا متحجر میخوانند بچشانم....
اما نه...این لذت را به جهانم نمیدهم...
من چادری دارم که از صورت نقاش شده زیباتر و از تن برهنه مستحکم تر است...
چادرم...
یادگار مادرم...
تاج سرم...
همه ی بندگی من است!!