آنان که فانوسشان را
بر پشت می برند،
سایه هاشان پیش پایشان می افتد!

پدر روزنامه میخواند
اما پسر کوچکش مزاحمش میشد
پدر صفحه ای از روزنامه باعکس نقشه جهان قطعه قطعه کرد،به پسر داد و گفت:ببینم میتوانی جهان را دقیقا همان طور که هست بچینی؟
میدانست پسرش تمام روز گرفتار اینکار است
اما یک ربع بعد پسر با نقشه کامل برگشت
پدر پرسید:جغرافی بلدی؟چگونه این نقشه را چیدی؟
پسر گفت:نه.پشت این صفحه عکس یک آدم بود.وقتی آن آدم را دوباره ساختم،دنیا را هم ساختم

***********
جالب است ..................................
دنیای امروز ما دنیای ارتباط آدمهاباآدمهانیست
دنیای ارتباط نقابهابا نقابهاست
آدمها کمترفرصت میکنند چهره ی حقیقی همدیگر راببینند...........

دردنادانى بسياربزرگ استولى همنشين نادان بودن از آن هم بزرگ تراست...

حسادت دستو پاتونو مثل زنجیر میبنده
یادتون باشه به قول 1 بزرگی هرکس قهرمان راهیه که خودش میره
پس الکی خودتو تو راه موفقیت دیگران نبین و واسه خورت تلاش کن

یه خوابی دیدم که من تکان داد توی خوابم یه معلم به من گفت ما ادم ها وقتی می خواهیم کار خوب انجام بدیم ان قدر اهسته انجا م می دهیم که راه بازگشت برایش می گذاریم ام وقتی می خواهیم کار اشباه انجام بدیم انقدر سریع انجام می دهیم که راه بازگشتی برای جبرانش نمی گذاریم

جواب پست 75225
(مهاسا)
حق دادنی است گرفتنی نیست
باور نداری
حقت را بگیر
ببین چند نفر
مجازاتت می کنند

نصف اشباهاتمان ناشی از این است که
وقتی باید فکر کنیم، احساس می کنیم
و وقتی که باید احساس کنیم، فکر می کنی

سلام دوباره
بچه ها میدونید چرا خیانتا زیاد شده؟؟
من جوابتونو میدم

یک اینکه هممون داریم به خیانت فک میکنیم

دو هم دیگرو یا بهتر بگم عشقمونو قبول نداریم

میدونید چرا قدیما خیانت نبوده؟؟
بازم جوابشو میگم: چون به واژه ای به اسم خیانت فکر نمیشده

بهتر بگم همچین واژ ه ای وحود نداشته


پایدار باشید...

هر کس به سهم خود از دنیا چیزی برمیدارد
من از دنیا "دست" برداشتم ...

خوشبختی توپی است که وقتی می غلتد به دنبالش می رویم و وقتی توقف می کند به آن لگد می زنیم .

اگر مانند دیگران فکر می کنید ، در واقع خودتان هیچ فکری نمی کنید ...

اگرميخواهيدلعن ونفرين راازخودتان دورکنيد،هرگزنبايستى به آن اهميت دهيد

هرچه آیدبه سرم بازبگویم گذرد...وای ازاین عمرکه بامیگذرد،میگذرد!!!

در عالم دو چیز از همه زیباتر است : آسمانی پرستاره و وجدانی آسوده. کانت